Pazar Günündeki Akıl Almaz Mantık Hatası :)

Cuma gününden başlayıp cumartesi gecesine kadar planladığım Pazar günlerimin bu kadar verimsiz geçmesindeki tek sebep ben değilim elbette. Kitap okuyup not almak, müzik dinlemek, film seyretmek, tipografi çalışmak, haftanın kitabını belirlemek, defterlerimi, kalemlerimi düzenlemek ve bu kategoride daha nice planın yerini tek bir tanesi nasıl alabiliyor?
Uyumak uğruna her şey nasıl feda edilebiliyor veya ertelenebiliyor?
Ramazan davulcusuna rağmen uyumak fiilinin kutsal sayıldığı bugünlerde hayatımızda sıkça yer verdiğimiz bir diyalog örneği sunuyorum size: ‘Abi Pazar bir yatmışım, saat kaçta kalktım bil bakalım.’ ‘Kaçta?’ ‘Yediyi çeyrek geçe’.
Uyumak, uyumak, uyumak…

Karanlığa hapsettiğimiz gözlerimizin içine giren güneşe,
Erken uyanan ev ahalisinin çıkarttığı seslere,
Elektronik cihazların 21. Yüzyıl dünyasına armağan ettiği derin uğultuya,
Okulların tatil olmasını fırsat bilip ticarete atılan çocukların ‘Simiiiiyee’ bağrışlarına rağmen uyumak güzeldir. Masum, savunmasız ve sessizdir. :)
İyi uykular…